Stillevend ontstaat uit verlies, maar beweegt richting verbinding.

Malva over Stillevend

Ik begon als setdresser bij film en werkte later als producer aan diverse televisieprogramma’s waaronder Pleidooi, De Hokjesman en Buitenhof. Hoewel televisie maken veel voor mij betekende, zette verlies iets in beweging. Iets dat vroeg om een andere vorm.

Na het overlijden van mijn moeder vond ik het zien van haar portret te confronterend. Ik besloot foto’s te maken van de spullen die me aan haar deden denken. Het proces was troostend, het resultaat nog niet wat het zou worden.

Ik dacht terug aan het moment dat mijn vader overleed. Hij lag thuis opgebaard. Naast hem stond een tafeltje met zijn horloge, zware van Nelle, zijn asbakje. Gebiologeerd keek ik ernaar…maar vergat er een foto van te maken. Het zaadje voor Stillevend werd daar geplant.

Toen ik later ook mijn moeder moest missen, ontkiemde dat zaadje. Ik maakte alsnog een beeld voor mijn vader: een compositie van zijn horloge, het pakje shag, zijn scheerkwast en gele koffiebeker. Ik zag hem voor me. Het werd mijn eerste Stillevend.

Ik gaf het als verjaardagscadeau aan zijn vrouw. Het voelde alsof ik haar man even aan haar terug gaf. Dat moment liet me zien dat dit beeld ook voor anderen, die hun liefsten moeten missen, troostend en betekenisvol kon zijn.

Want, wat blijft er over als iemand er niet meer is? Vaak zijn het juist de kleine dingen: de bril, het kopje, de ring. Alledaagse voorwerpen die onvervangbaar worden.

Met Stillevend maak ik een liefdevol stilleven van zulke persoonlijke spullen. Een verstild portret dat herinneringen levend houdt en generaties lang meegaat. Een ode vol betekenis, voor nu en voor later.

Naast het werk in opdracht maak ik vrij werk. Stillevens gebaseerd op fictieve personages of geïnspireerd door wat ik tegenkom.

Denk je dat een Stillevend iets voor je kan betekenen, dan vertel ik er graag meer over.

Over Stillevend Op Radio 1